Daar zit ik dan. Thuis. Ik ben moe, heb spierpijn en elke keer als ik de laptop openklap slaat de paniek toe. Ik ben net twee maanden met mijn nieuwe baan begonnen, en nu zit ik hier, een hoopje gestreste ellende.
Tja, werk. Ik heb gestudeerd, stel veel eisen aan mijn baan en aan mijzelf en vind vooral dat ik me niet zo aan moet stellen. Hup! Schouders eronder! Maar dat lukt me nu even niet meer. Dus zit ik hier maar in mijn ochtendjas om half 11, met nog dikke ogen van de huilbuien en spierpijn in mijn rug en nek van alle spanning. Een hutje moos, zoals mijn moeder zou zeggen.
Ik wilde al die emotie van me af schrijven. Ik heb al vaak geprobeerd om een bullet journal bij te houden, maar ik kan er nooit een gewoonte van maken. Dus kwam het idee om er een online dagboek van te maken, maar alleen een online dagboek starten om mijn persoonlijke ellende te spuien leek me maar erg deprimerend en ook wegens privacy niet erg handig. Zo kwam dus het idee om het te combineren met iets waar ik ook energie en passie van krijg: de tuin. En zo werd MOOSWIEF geboren, tijdens een wandeling door de Zuid-Limburgse heuvelbossen, en geef ik hierbij het startschot!
Ik heb veel plannen en ideeën voor deze website, van het delen van persoonlijke verhalen tot DIY projecten in de tuin, maar misschien ook wel recepten met groenten/fruit uit de tuin, of tips voor een gezond leven. Ironisch ja, gezondheidstips van iemand die met dikke ogen om half 11 in haar badjas achter de computer zit. Maar hey, ervaring is de beste leermeester, toch!
Deze blog is dus vooral voor mijzelf, om mijn brein te kalmeren, maar ook om ‘op papier’ te zetten waar ik me écht graag mee bezig houdt en waar ik mijn creatieve kronkels in kwijt kan. Maar wees welkom, voel je vrij om je gedachten met me te delen, en wie weet wordt het uiteindelijk wel een community. En misschien ook niet, dat is ook goed. We hoeven niet in alles het beste te zijn.
Geef een reactie